Close icon
eyerobotica

Υγρό στη θηλή: Να ανησυχήσω;

Και μόνο στη θέα υγρού να εκκρίνεται από τη θηλή, οι γυναίκες βάζουν στο νου τους το χειρότερο δυνατό σενάριο, αυτό της κακοήθειας. Τις περισσότερες φορές όμως η εκροή υγρού από τη θηλή είναι μια καλοήθης κατάσταση, που οφείλεται στο ενδοπορικό θήλωμα ή στη διάταση των γαλακτοφόρων πόρων. Είναι δε ένα σύνηθες σύμπτωμα για τις γυναίκες στην αναπαραγωγική ηλικία, καθώς εκτιμάται ότι το ποσοστό που θα το βιώσει μπορεί να φτάσει έως και το 80%.

Το υγρό στη θηλή είναι συνήθως πηκτό, αλλά μπορεί να είναι και υδαρές. Επίσης μπορεί να έχει διαφορετικές χρώσεις, να είναι ορώδες, πράσινο, κίτρινο, καφέ ή να έχει αίμα.

 

Φυσιολογική και παθολογική

Η έκκριση υγρού από τη θηλή είναι δύο κατηγοριών: φυσιολογική και παθολογική. Στη μεν φυσιολογική το υγρό εκκρίνεται και από τις δύο θηλές μετά από πίεση των μαστών και μπορεί να αποδοθεί σε χρήση φαρμακευτικών ουσιών ή και σε ενδοκρινικές ανωμαλίες, το χρώμα του δε είναι γαλακτώδες.

Στη δε παθολογική, το υγρό εκκρίνεται στη μία θηλή, αυτόματα, χωρίς καμία πίεση και μπορεί να είναι και αιματηρό, ενώ η αιτία είναι συνήθως το ενδοπορικό θήλωμα, ένα ογκίδιο στους πόρους πίσω από τη θηλή, που είναι τις περισσότερες φορές καλοήθες. Το θήλωμα αυτό μπορεί να αναπτύξει φλεγμονή, δημιουργώντας πρόβλημα, και τότε το έκκριμα γίνεται αιματηρό ή παχύρευστο και πυώδες.

Υπάρχουν όμως και άλλοι «ένοχοι» για την παθολογική έκκριση υγρού από τη θηλή, όπως η περιπορική μαστίτιδα, η εκτασία των γαλακτοφόρων πόρων, κυρίως σε γυναίκες στην εμμηνόπαυση, αλλά και οι ινοκυστικές αλλοιώσεις, με βασικά χαρακτηριστικά το ινώδες στρώμα και τις μικρές κύστεις.

Ο καρκίνος αποτελεί αίτιο μόνο για το 5-10% των περιπτώσεων όπου η έκκριση θηλής είναι παθολογική, ενώ η έκκριση υγρού από τη θηλή απαντάται ως μοναδικό σύμπτωμα της κακοήθειας μόλις στο 1-2% των ασθενών.

Σε κάθε περίπτωση, εφόσον μια γυναίκα εντοπίσει υγρό στη θηλή, πρέπει να επισκεφθεί τον γιατρό της, ώστε με τις κατάλληλες εξετάσεις και με κυτταρολογικό έλεγχο να αποκλειστεί η κακοήθεια.

 

 

eyerobotica

Γυμναστική και καρκίνος του μαστού  

Ως «ασπίδα» στον καρκίνο του μαστού μπορεί να λειτουργήσει η σωματική άσκηση, που παίζει σημαντικό ρόλο ακόμα και μετά τη διάγνωση της νόσου, ενώ τονώνει την ψυχολογία της γυναίκας εφόσον έχει νοσήσει. Μελέτες έχουν δείξει ότι η συστηματική φυσική δραστηριότητα μιας γυναίκας μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου κατά 20-30%, ενώ μετά τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού μπορεί να μειώσει τα ποσοστά θνησιμότητας. Η γυμναστική επίσης βοηθά στην ανάκαμψη του οργανισμού μετά το σοκ που αντιμετωπίζει μια γυναίκα έπειτα από ένα χειρουργείο, ενώ αν η ασθενής γυμναζόταν από πριν είναι πιο εύκολη η ανάρρωση και η επάνοδός της στις συνήθεις δραστηριότητές της.

Η σύνδεση αυτή δεν είναι τυχαία, αν ληφθεί υπόψη ότι η σωματική αδράνεια βρίσκεται στην τέταρτη θέση των παραγόντων κινδύνου για την απώλεια της ζωής, βάσει των στοιχείων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, καθώς η επίδρασή της στο καρδιαγγειακό σύστημα και η συσχέτισή της με διάφορες μορφές καρκίνου δεν είναι αμελητέες.

 

Καταλυτικός ο ρόλος της άσκησης

 

Η συστηματική άσκηση συμβάλλει σε έναν υγιή τρόπο ζωής, που σε κάθε περίπτωση βοηθά στη θωράκιση του οργανισμού απέναντι στις ασθένειες και συμβάλλει στην πρόληψή τους. Όσο για τις περιπτώσεις που έχει υπάρξει μια χειρουργική επέμβαση, η φυσική δραστηριότητα βοηθά όχι μόνο στην ταχύτερη ανάρρωση, αλλά και στην ταχύτερη αποκατάσταση της κίνησης και τον περιορισμό των παρενεργειών. Πρόσφατη μελέτη δε έδειξε επίσης πως η ήπια έως έντονη σωματική δραστηριότητα τουλάχιστον 150 λεπτών μετά τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού σχετίστηκε με τη μείωση της θνησιμότητας από οποιοδήποτε αίτιο σε ασθενείς που νόσησαν μετά την εμμηνόπαυση. Δεν είναι επομένως ποτέ αργά για να ξεκινήσει μια γυναίκα τη γυμναστική.

Αν και η συστηματική άσκηση δεν αποτελεί πανάκεια και δεν μπορεί να προλάβει πάντα τα χειρότερα, είναι αποδεδειγμένα ένας παράγοντας που δίνει υγεία και δυναμώνει τον οργανισμό απέναντι σε κάθε πρόκληση. Γι’ αυτό και πρέπει να εντάσσεται σε έναν υγιή τρόπο ζωής, μαζί με την ισορροπημένη διατροφή και την αποχή από βλαβερές συνήθειες, όπως το κάπνισμα και το αλκοόλ.

eyerobotica

Καρκίνος του μαστού και γονιμότητα

Καρκίνος του μαστού και γονιμότητα είναι δύο έννοιες που μπορεί να «κονταροχτυπιούνται», δεν αποκλείει όμως η μία την άλλη. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες επιστημονικές μελέτες δείχνουν πως μια γυναίκα που έχει νοσήσει από καρκίνο του μαστού μπορεί να μείνει έγκυος με ασφάλεια και χωρίς κινδύνους για την υγεία της.

Η θεραπεία του καρκίνου του μαστού (π.χ. χημειοθεραπεία) μπορεί να επηρεάσει τη γονιμότητα με διάφορους τρόπους. Υπάρχει η άμεση επίπτωση που αφορά στην ωοθηκική δυσλειτουργία ή την καταστροφή του ωοθηκικού ιστού, η οποία μπορεί να προκαλέσει εμμηνόπαυση. Ένα 20% των γυναικών που νοσούν αποκτά μόνιμη βλάβη (αμηνόρροια ή αλλιώς απουσία περιόδου) μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Η έμμεση επίπτωση έχει να κάνει με τον χρόνο, αφού η θεραπευτική διαδικασία μπορεί να κρατήσει από μήνες έως χρόνια, οπότε περιορίζει τα χρονικά περιθώρια τεκνοποιίας της γυναίκας. Η θεραπεία που θα επιλεγεί, η ηλικία της ασθενούς και ο βαθμός καταστροφής του ωοθηκικού ιστού μπορούν να παίξουν καταλυτικό ρόλο στο αν η αμηνόρροια που θα προκληθεί θα έχει μόνιμα χαρακτηριστικά ή όχι.

 «Ασπίδα» η εγκυμοσύνη στην υποτροπή

Αν και κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, συνήθως απαιτούνται 2 με 3 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας για να επιχειρήσει μια γυναίκα να μείνει έγκυος. Αυτό το διάστημα είναι και το πιο επίφοβο όσον αφορά το ενδεχόμενο επανεμφάνισης της νόσου. Μελέτες έχουν δείξει πως η εγκυμοσύνη μετά το πέρας της θεραπείας του καρκίνου όχι μόνο δεν προκαλεί την επανεμφάνισή του, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως «ασπίδα» σε μια πιθανή υποτροπή. Όσο για το έμβρυο, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι κινδυνεύει μετά τη θεραπεία. Πάντως, μια γυναίκα που έχει περάσει από τη διαδικασία της χημειοθεραπείας αντιμετωπίζει μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, γι’ αυτό και πρέπει η εγρήγορση του γιατρού της να είναι υψηλή.

Τρόποι για να διατηρηθεί η γονιμότητα μετά τον καρκίνο του μαστού υπάρχουν: μεταξύ αυτών είναι η κρυοσυντήρηση ωαρίων, η κρυοσυντήρηση εμβρύων, αλλά και η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού. Η κατάψυξη των ωαρίων έχει επιδείξει μέχρι στιγμής τη μεγαλύτερη πιθανότητα επιτυχούς εγκυμοσύνης.

 

 

eyerobotica

Καρκίνος του μαστού και πώς θεραπεύεται

Ο Καρκίνος του Μαστού αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εφιάλτες για μια γυναίκα, είναι όμως ιάσιμος, εφόσον η διάγνωσή του γίνει εγκαίρως. Γι΄ αυτό τον λόγο και η πρόληψη θεωρείται «κλειδί», ώστε οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές να είναι περισσότερο αποτελεσματικές.

Μετά τον εντοπισμό της νόσου, η συνηθέστερη επιλογή για την αντιμετώπισή της είναι η εγχείριση. Η χειρουργική δε προσέγγιση που θα επιλεγεί εξαρτάται από παράγοντες όπως η επιθυμία της ασθενούς, το μέγεθος και ο τύπος του όγκου, αλλά και ο κίνδυνος εμφάνισης δεύτερου καρκίνου εξαιτίας ιστορικού της οικογένειας.

Χειρουργείο και Καρκίνος του Μαστού

Δύο είναι οι κατηγορίες των χειρουργικών επεμβάσεων με τις οποίες αντιμετωπίζεται ο Καρκίνος του Μαστού:

1.Η μαστεκτομή, κατά την οποία αφαιρείται ολόκληρος ο μαστός (γαλακτοφόροι αδένες, λιπώδης ιστός, λοβοί και τμήμα του δέρματος μαζί με τη θηλή). Είναι ιδανική επιλογή όταν ο όγκος είναι μεγάλος, πολυεστιακός ή όταν διαπιστώνεται εισολκή θηλής.

2.Η ογκεκτομή, κατά την οποία γίνεται εκτομή του όγκου μαζί με ένα τμήμα του υγιούς ιστού που τον περιβάλλει. Η μέθοδος αυτή συνιστάται για μικρού μεγέθους όγκους, αλλά μίας μόνο εστίας, αλλά και απομακρυσμένους από τη θηλή.

Και οι δύο αυτές κατηγορίες όμως έχουν τις διαφοροποιήσεις τους, ανάλογα με την περίπτωση.

Έτσι στην μαστεκτομή υπάρχουν:

-η ριζική τροποποιημένη μαστεκτομή. Κατά την επέμβαση αυτή πραγματοποιείται εκτομή και των λεμφαδένων της μασχάλης.

-η επέμβαση κατά την οποία διατηρείται το δέρμα.

-η μαστεκτομή κατά την οποία διατηρείται η θηλή.

-η επέμβαση κατά την οποία γίνεται η αποεπιθηλιοποίηση του δέρματος του κάτω πόλου μαστού.

Και στην ογκεκτομή διακρίνουμε διάφορους τύπους:

-τις απλές, κατά τις οποίες ο όγκος αφαιρείται μαζί με το τμήμα του υγιούς ιστού που τον περιβάλλει.

-τις ογκοπλαστικές εκτομές (μαμμοπλαστικές), κατά τις οποίες αφαιρείται δέρμα ή μειώνονται οι μαστοί, ώστε να είναι ασφαλής η εκτομή του όγκου και να γίνει παράλληλα και αναδιάταξη.

Η μετεγχειρητική θεραπεία

Πέραν όμως της χειρουργικής οδού, υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να χρειαστούν στο πλαίσιο της μετεγχειρητικής θεραπείας και άλλες παρεμβάσεις για να αντιμετωπισθεί ο Καρκίνος του Μαστού. Έτσι τα ευρήματα της ιστολογικής εξέτασης θα καθορίσουν αν χρειάζεται στη συνέχεια ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία.

Ακτινοθεραπεία: Θεωρείται διαδικασία συμπληρωματική του χειρουργείου και δη επεμβάσεων όπως η ογκεκτομή, η μερική μαστεκτομή, αλλά και σπανιότερα η ριζική μαστεκτομή.

Χημειοθεραπεία: Ο ρόλος της είναι η καταστροφή των κυττάρων, όταν έχουν ξεφύγει από τον όγκο. Χορηγείται ενδοφλεβίως.

Ορμονοθεραπεία: Είναι μια διαδικασία που μπορεί να γίνει τόσο μόνη όσο και σε συνδυασμό είτε με την ακτινοθεραπεία είτε με τη χημειοθεραπεία. Χορηγείται από το στόμα.

Σε κάθε περίπτωση για να είναι αποτελεσματικές όλες αυτές οι θεραπευτικές μέθοδοι, η έγκαιρη διάγνωση θεωρείται κομβικός παράγοντας, γι΄αυτό και η πρόληψη, μέσω τακτικών εξετάσεων, πρέπει να μπει στη ζωή κάθε γυναίκας.

eyerobotica

Είναι αθώα τα ινoαδενώματα και οι κύστεις μαστού;

 

Και μόνο η ιδέα ενός ογκιδίου στον γυναικείο μαστό μοιάζει με εφιάλτη. Δεν σημαίνει όμως πως καθετί που ψηλαφούμε στο στήθος μας είναι καρκίνος. Μελέτες έχουν δείξει άλλωστε πως περίπου 80% των ογκιδίων που εντοπίζονται στον μαστό είναι καλοήθη και μεταξύ αυτών οι συνηθέστερες περιπτώσεις είναι τα ινοαδενώματα και οι κύστεις. Αν και σπανίως τα ευρήματα αυτού του τύπου είναι ανησυχητικά, ο εντοπισμός οποιασδήποτε αλλοίωσης στο στήθος, όσο αθώα κι αν φαίνεται, πρέπει να μας οδηγήσει στο γραφείο του γιατρού για εξετάσεις.

 

Ινοαδενώματα

 

Τα ινοαδενώματα αποτελούνται από ινώδη και αδενικό ιστό, χαρακτηρίζονται από κινητικότητα, καθώς με την πίεση των δακτύλων μετακινούνται κάτω από το δέρμα, παρατηρούνται κατά κύριο λόγο σε νεαρές γυναίκες και οφείλονται στην πάχυνση των κυττάρων του μαστού σε κάποια σημεία του. Αν και οι λόγοι που τα προκαλούν δεν είναι ξεκάθαροι, φαίνεται πως η εμφάνισή τους συνδέεται με τα οιστρογόνα, την προγεστερόνη και τη γαλουχία. Μάλιστα, κατά την εγκυμοσύνη συνήθως το μέγεθος των ινοαδενωμάτων αυξάνεται. Τα ινοαδενώματα δεν ξεπερνούν τα 2 εκατοστά. Κάποια μένουν στάσιμα, άλλα αυξάνονται λίγο, ενώ υπάρχουν και οι περιπτώσεις που θα συρρικνωθούν με τον καιρό ή θα μεγαλώσουν αρκετά.

 

Το ενδεχόμενο να μετατραπεί το ινοαδένωμα σε κακοήθεια είναι σπάνιο, αν και υπάρχει η πιθανότητα, επίσης πολύ μικρή, να εμφανιστεί καρκίνος δίπλα σε ένα ινοαδένωμα. Τα σύνθετα ινοαδενώματα, που εμφανίζονται σε μεγαλύτερες ηλικίες, είναι αυτά που σχετίζονται και με άλλες αλλοιώσεις και έχουν μια μεγαλύτερη σύνδεση με το ενδεχόμενο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

 

Τα μικρά ινοαδενώματα, που δεν μεγαλώνουν κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης τους και δεν ενοχλούν τη γυναίκα, δεν χρειάζεται να αφαιρεθούν χειρουργικά. Στον αντίποδα, τα μεγάλα, που δείχνουν μια αυξητική τάση, προκαλούν πόνο στον μαστό ή εμφανίζουν ανησυχητικά σημάδια στη βιοψία πρέπει να παίρνουν τον δρόμο του χειρουργείου.

Γενικότερα στις περισσότερες περιπτώσεις η αντιμετώπιση είναι συντηρητική και βασίζεται στην παρακολούθηση του μεγέθους του ινοαδενώματος. Η χειρουργική προσέγγιση είναι αναγκαία όταν η αύξηση του μεγέθους του είναι γρήγορη, αν ξεπεράσει τα 2,5 με 3 εκατοστά, αν στο υπερηχογράφημα η εικόνα του δεν είναι σαφής ή αν υπάρξουν ενδείξεις άτυπων κυττάρων κατά την κυτταρολογική ή ιστολογική εξέταση.

 

Κύστεις

 

Ακόμα πιο συχνό εύρημα του μαστού είναι οι κύστεις και δη στην παραγωγική ηλικία της γυναίκας, καθώς οι ορμόνες παίζουν καταλυτικό ρόλο στη δημιουργία τους. Γι’ αυτό και συνήθως μετά την εμμηνόπαυση εξαφανίζονται. Οι κύστεις δεν είναι καρκίνος, δεν θεωρούνται παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου ούτε κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο κακοήθειας.

 

Πρόκειται για τοπικές συλλογές υγρού, με ομαλή υφή, που μπορεί συχνά να είναι επώδυνες. Υπάρχουν δύο ειδών κύστεις: οι μικρές κύστεις, με μέγεθος χιλιοστών και οι μακροκύστεις (μεγάλες κύστεις), που μπορούν να φτάσουν σε μέγεθος αρκετά εκατοστά.  Ψηλαφητές είναι κυρίως οι μεγάλες κύστεις και επειδή έχουν την μορφή όγκου είναι αυτές που προκαλούν και τον μεγαλύτερο φόβο στις γυναίκες. Η καλύτερη απεικονιστική εξέταση για να εξακριβωθεί αν αυτό που ψηλαφεί η γυναίκα είναι κύστη είναι το υπερηχογράφημα, καθώς η μαστογραφία αποτυπώνει απλώς μια σκίαση, που δεν είναι όμως σαφές αν περιέχει υγρό ή είναι συμπαγής.

 

Για να αντιμετωπιστούν οι μεγάλες κύστεις προκρίνεται η λύση της παρακέντησης, ώστε να αντληθεί το υγρό που περιέχουν. Μάλιστα, το υγρό που θα αναρροφηθεί δεν χρειάζεται να περάσει από κυτταρολογική εξέταση, εκτός αν εντοπιστεί αίμα. Μετά την παρέλευση τριμήνου από την παρακέντηση καλό είναι να γίνει ένα υπερηχογράφημα, ώστε να διαπιστωθεί αν η κύστη έχει εξαφανιστεί. Πάντως, αν μια κύστη υποτροπιάσει πολλές φορές ή αν υπάρχουν ύποπτα κυτταρολογικά ευρήματα, τότε μπορεί να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση.

 

eyerobotica

Επασβεστώσεις μαστού: Πότε είναι επικίνδυνες;

Επασβεστώσεις μαστού: Πότε είναι επικίνδυνες;

 

Οι επασβεστώσεις μαστού είναι εναποθέσεις ασβεστίου μέσα στον ιστό του μαστού. Συνήθως, αποτυπώνονται στη μαστογραφία ως λευκές ποικιλόμορφες κηλίδες. Το μέγεθός τους μπορεί να διαφέρει και να υποδηλώνει εάν είναι επικίνδυνες ή όχι. Συγκεκριμένα, χωρίζονται σε μακροεπασβεστώσεις και μικροεπασβεστώσεις.

Ποια κατηγορία είναι πιο επικίνδυνη;

Οι μακροεπασβεστώσεις είναι μεγάλες κηλίδες, οι οποίες σχεδόν ποτέ δε σχετίζονται με την εμφάνιση κακοήθειας στο μαστό. Για τον λόγο αυτό δε χρειάζεται περαιτέρω διερεύνησή τους, αλλά μόνο παρακολούθησή τους για τυχόν αλλαγή μεγέθους ή σχήματος. Αντιθέτως, οι μικροσκοπικές εστίες ασβεστίου -ή μικροεπασβεστώσεις– είναι πιθανότερο να σχετίζονται με την ανάπτυξη κακοήθους βλάβης στο μαστό.

Πώς δημιουργούνται οι επασβεστώσεις;

Ένας παλαιότερος τραυματισμός ή ουλή, κάποιες κύστεις ή ιναδενώματα, καθώς και ορισμένες κακοήθεις παθήσεις (καρκίνωμα in-situ) μπορούν να προκαλέσουν εστίες ασβεστίου στο στήθος. Γενικά, είναι αρκετά σύνηθες να εμφανίζονται σε γυναίκες άνω των 50 ετών.

Ποιες επασβεστώσεις είναι ύποπτες για καρκίνωμα;

Η σωστή και έγκαιρη διάγνωση των επασβεστώσεων απαιτεί γνώσεις και εμπειρία. Συγκεκριμένα, αυτό που θα καθορίσει το μέγεθος και τη σοβαρότητα της βλάβης είναι:

  • η μορφή (γραμμοειδής, κοκκώδης, σκωληκοειδής)
  • το μέγεθος (μικρού, μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους)
  • η πυκνότητα (χαμηλής, μέσης ή υψηλής πυκνότητας)
  • η κατανομή (διάσπαρτες ή εντοπισμένες, σε ένα ή και στους δύο μαστούς).

Ο μαστολόγος θα εξετάσει τα παραπάνω χαρακτηριστικά και θα κρίνει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Η κακοήθης επασβέστωση συνήθως υποδηλώνει την ύπαρξη ενός in–situ ή διηθητικού καρκινώματος. Ο μαστολόγος θα κατευθύνει σε περαιτέρω διάγνωση.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα;

Σε περίπτωση που οι αλλοιώσεις είναι ύποπτες, θα ακολουθήσει ακόμα πιο στοχευμένη μαστογραφία, με αναλυτικότερες και εστιασμένες λήψεις της περιοχής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο μαστολόγος θα προχωρήσει σε βιοψία, παίρνοντας δείγμα με μία βελόνα από την πάσχουσα περιοχή. Εάν διαπιστωθεί ύπαρξη καρκινώματος, η χειρουργική του αφαίρεση θα είναι η καλύτερη λύση, ώστε να αποφευχθεί η εξάπλωσή του.

Η εξειδικευμένη ομάδα του Mastology Center, με επικεφαλής τον Χειρουργό, Δρ Αναστάσιο Παπαδόπουλο, διαθέτει τις γνώσεις αλλά και την εμπειρία για να σας κατευθύνει στην καταλληλότερη θεραπεία της πάθησής σας.

📍Τσιμισκή 38

📞2310 220 646, 6974319942

 

 

eyerobotica

Μασταλγία: Αίτια και αντιμετώπιση

Τι είναι η μασταλγία;

Η μασταλγία (ή μαστοδυνία) είναι ο μονόπλευρος ή αμφοτερόπλευρος πόνος στους μαστούς. Υπολογίζεται ότι 7 στις 10 γυναίκες θα εμφανίσουν συστηματικό πόνο στο μαστό κάποια στιγμή στη ζωή τους. Περισσότερο αφορά αυτές που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση. Πρόκειται για ένα συχνό φαινόμενο, για το οποίο οι γυναίκες θα πρέπει να συμβουλεύονται πάντα τον μαστολόγο τους, καθώς μπορεί να αποτελεί πρώιμο σημάδι για πολλές παθήσεις.

Τα χαρακτηριστικά της μαστοδυνίας

Η μαστοδυνία χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:

  1. Κυκλική μαστοδυνία: πρόκειται για τον πόνο στους μαστούς στο πλαίσιο της περιόδου της γυναίκας
  2. Μη κυκλική μαστοδυνία: είναι ο διαρκής πόνος στο στήθος που δεν σχετίζεται με την περίοδο, αλλά μπορεί να προέρχεται και από άλλα σημεία του σώματος και να γίνεται αισθητός στον μαστό.

Σε κάθε περίπτωση, ο έντονος και διαρκής πόνος στην περιοχή των μαστών δυσχεραίνει την καθημερινότητα της πάσχουσας, προκαλεί ανησυχία, άγχος, ακόμα και κατάθλιψη.

Κυκλική Μαστοδυνία

Εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες 30-50 ετών, πριν ή κατά τη διάρκεια της περιόδου και αφορά στον ένα ή και τους δύο μαστούς ταυτόχρονα. Οφείλεται στην αύξηση των οιστρογόνων και άλλων ορμονών και προκαλεί οίδημα (πρήξιμο), κατακράτηση υγρών, αίσθηση καύσου στο άγγιγμα και μέτριο έως ισχυρό πόνο. Συνήθως εκδηλώνεται στο άνω έξω τεταρτημόριο του μαστού. Συνήθως είναι εντονότερος σε γυναίκες που λαμβάνουν αγωγή αντισυλληπτικών, αντικαταθλιπτικών ή φυτικών συμπληρωμάτων διατροφής κατά περίπτωση.

Για να αντιμετωπιστεί η κυκλική μαστοδυνία απαιτείται αλλαγή του τρόπου ζωής με μείωση των λιπαρών, του αλκοόλ, της καφεΐνης και του καπνίσματος. Επιπλέον, συνιστάται η χρήση αθλητικού στηθόδεσμου ακόμα και στον ύπνο. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις χορηγούνται αναλγητικά ή μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη ή ακόμα και προχωρημένη ορμονική θεραπεία.

 

Μη Κυκλική Μαστοδυνία

Εκδηλώνεται κυρίως σε γυναίκες άνω των 40 ετών και εντοπίζεται σε συγκεκριμένα σημεία του μαστού με πιθανές προεκτάσεις προς τη μασχάλη ή τα πλευρά. Μπορεί να προκληθεί από μη άνετο στηθόδεσμο ή από μυϊκές και νευρικές παθήσεις. Ωστόσο, υπάρχει πιθανότητα να οφείλεται σε καλοήθεις παθήσεις του μαστού, όπως ινοαδενώματα, μαστίτιδα ή ινοκυστική νόσο.

Η αντιμετώπισή του ξεκινά πάντα συντηρητικά, με ξεκούραση και αποφυγή έντονων κινήσεων. Για πιο προχωρημένες περιπτώσεις και σε συνεννόηση πάντα με τον ιατρό, χορηγούνται φαρμακευτικά σκευάσματα, όπως αντιφλεγμονώδη ή άλλα.

Σε κάθε περίπτωση, είναι απαραίτητος ο τακτικός έλεγχος των μαστών, ώστε να ελέγχεται η αιτία του πόνου. Σε περιπτώσεις μαστοδυνίας κρίνεται απαραίτητος ο έλεγχος ανά 6 μήνες με κλινική εξέταση. H ασθενής πρέπει να αυτοεξετάζεται μηνιαία και να ενημερώνει τον ιατρό. Επιπλέον, ο συνδυασμός υπερηχογραφήματος και μαστογραφίας είναι ο καταλληλότερος τρόπος να διαγνωστεί η αιτία της μαστοδυνίας και να αντιμετωπιστεί αναλόγως.

Μπορεί η μαστοδυνία να σχετίζεται με κακοήθεια του μαστού;

Η μαστοδυνία είναι πάθηση που μπορεί να εμφανίζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και με διαφορετική ένταση σε κάθε ασθενή. Πρέπει να διευκρινιστεί, ωστόσο, ότι σπάνια ο πόνος σχετίζεται με καρκίνο του μαστού. Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις, κυρίως μη κυκλικής μαστοδυνίας, που οι ασθενείς εμφανίζουν πόνο και πρήξιμο σε ένα σημείο του μαστού και με έντονη πίεση. Όταν αυτός ο πόνος είναι ξαφνικός, μη κυκλικός και αυξανόμενης έντασης, μπορεί να σχετίζεται με κάποια κακοήθεια.

Η ομάδα του Mastology Center και ο επικεφαλής χειρουργός Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος μπορούν να σας κατευθύνουν στη διάγνωση και θεραπεία της μαστοδυνίας με τον καταλληλότερο και εγκυρότερο τρόπο.

📍Τσιμισκή 37

📞6974314492, 2310220646

 

 

eyerobotica

Καρκίνος In-Situ: Τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται

Όσα θέλετε να ξέρετε για τον καρκίνο In-Situ

In situ στα λατινικά σημαίνει επί τόπου. Καρκίνος In-Situ λοιπόν είναι ένα καρκίνωμα που βρίσκεται σε αρχικό στάδιο και εκδηλώνεται τοπικά, σε ένα συγκεκριμένο σημείο. Ο τύπος αυτός καρκίνου είναι το στάδιο 0 και αναφέρεται συχνά ως τοπικό καρκίνωμα μαστού.

 

Ποιοι είναι οι πιο γνωστοί τύποι καρκινώματος in situ;

Οι βασικοί τύποι του καρκινώματος αυτού είναι τρεις:

  • Μη διηθητικό πορογενές καρκίνωμα του μαστού (DCIS): Ο μη διηθητικός καρκίνος δεν εξαπλώνεται, αλλά βρίσκεται στατικός στην εσωτερική πλευρά του γαλακτοφόρου αδένα. Πρόκειται για έναν τύπο καρκίνου που είναι πλήρως ιάσιμο, αρκεί να εντοπιστεί και να αντιμετωπιστεί εγκαίρως, ώστε να μην εξαπλωθεί στους γύρω ιστούς (στάδιο 0).
  • Μη διηθητικό λοβιακό καρκίνωμα του μαστού (LCIS): Πρόκειται για την ανάπτυξη μη διηθητικών κυττάρων που σχηματίζονται στους λοβούς (αναφέρεται συχνά και ως λοβιακή νεοπλασία). Τα κύτταρα αυτά είναι μη φυσιολογικά, εντοπίζονται σε συγκεκριμένα μόνο σημεία του μαστού και μπορεί να αποτελέσουν τη βάση για να αναπτυχθεί καρκίνος στην περιοχή. Ωστόσο από μόνα τους δεν αποτελούν καρκίνο. Σε περίπτωση διάγνωσης με LCIS, ο θεράπων ιατρός προτείνει περαιτέρω εξετάσεις με μαστογραφία για να αποφασιστεί η καταλληλότερη θεραπεία.
  • Νόσος Paget στο δέρμα της θηλής του στήθους: Πρόκειται για μία αρκετά σπάνια μορφή καρκίνου του μαστού (περίπου 5% των περιπτώσεων), η οποία μοιάζει με μαστίτιδα. Χαρακτηριστικό της είναι ότι ξεκινάει από τη θηλή και τους πόρους της και επεκτείνεται στο δέρμα γύρω από αυτή. Ο όγκος μπορεί να μην είναι ψηλαφητός και συχνά εκδηλώνεται ως μια απλή δερματίτιδα με αίσθημα φαγούρας, ερυθρότητα, αίσθημα καύσου και δερματικές αλλοιώσεις στη θηλή και τη θηλαία άλω.

Ποια είναι η κατάλληλη αντιμετώπιση για τα καρκινώματα in situ;

Ανεξάρτητα από τα αίτια ή τον τρόπο διάγνωσης ενός καρκινώματος in situ, η καταλληλότερη αντιμετώπιση είναι χειρουργική. Ακόμα και αν τα τοπικά αυτά ογκίδια είναι καλοήθη, επιβάλλεται να αφαιρούνται, ώστε να γίνεται περαιτέρω διάγνωση με βιοψία. Η επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική εξαίρεση της μάζας, δηλαδή αφαίρεση μόνο του μικρού όγκου ή μαστεκτομή. Υπάρχει πάντα πιθανότητα η ασθενής να υποβληθεί σε συμπληρωματική θεραπεία (πχ φαρμακευτική αγωγή ή ορμονοθεραπεία), ώστε να αποφευχθεί η επανεμφάνιση του καρκινώματος.

Η εξειδικευμένη ομάδα του Mastology Center και ο υπεύθυνος χειρουργός Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος μπορεί να σας κατευθύνει με τον πλέον εξειδικευμένο τρόπο στην αντιμετώπιση της πάθησής σας.

 

eyerobotica

ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΕ

Μειώνονται τα ποσοστά καρκίνου του μαστού στην ΕΕ

Κατά 9% κατά μέσο όρο αναμένεται να μειωθούν φέτος τα ποσοστά του καρκίνου του μαστού στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση την Πολωνία.

Συγκεκριμένα, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μιλάνο, με επικεφαλής τον επιδημιολόγο Carlo la Vecchia, η σύγκριση των ποσοστών που αφορούν τον καρκίνο του μαστού φέτος σε σχέση με το 2014 πρόκειται να μειωθούν σημαντικά σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, πλην της Πολωνίας, όπου αναμένεται αύξηση κατά 2%.

 

Το Ιστορικό της έρευνας

Η ομάδα των ερευνητών αξιολόγησε τον πληθυσμό των ασθενών για πολλά είδη καρκίνου. Ενδεικτικά, εξετάστηκαν ο καρκίνος του μαστού, του στομάχου, του παγκρέατος, του πνεύμονα, της μήτρας, των ωοθηκών και της λευχαιμίας. Αυτό συνέβη και στα 28 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με έμφαση τις 6 μεγαλύτερες χώρες της Ε.Ε (Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Πολωνία). Κατά αντιστοιχία, τα ποσοστά αναμενόμενης μείωσης του καρκίνου του μαστού είναι 13% για το Ηνωμένο Βασίλειο, 9% για τη Γερμανία, 10% για τη Γαλλία, 7% για την Ιταλία και 5% για την Ισπανία.

 

Η πρόληψη σώζει ζωές

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα συνολικά ποσοστά θνησιμότητας από τον καρκίνο του μαστού μειώνονται χάρη στην έγκαιρη διάγνωση. Αυτό είναι αποτέλεσμα εθνικών προγραμμάτων πρόληψης, ατομικής ενημέρωσης, έγκαιρης διάγνωσης, αλλά και των νέων μεθόδων θεραπείας του καρκίνου του μαστού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 2017 ο προσυμπτωματικός-προληπτικός έλεγχος του καρκίνου του μαστού στην ΕΕ έχει βελτιωθεί σημαντικά. Οι εκστρατείες ενημέρωσης του κοινού παίζουν καταλυτικό ρόλο στην μείωση των ποσοστών καρκίνου.

Ωστόσο, τα ποσοστά θνησιμότητας παραμένουν σταθερά. Αυτό συμβαίνει γιατί ο ηλικιωμένος πληθυσμός εξακολουθεί να αυξάνεται επηρεάζοντας τα συνολικά ποσοστά καταγεγραμμένων θανάτων από καρκίνο.

 

Τι σημαίνει αυτό για τη χώρα μας

Η Ελλάδα είναι μία μικρή χώρα, όμως δεν πρέπει να αμελούμε τα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνους. Είναι χαρακτηριστικό ότι κάθε χρόνο 6.000 Ελληνίδες νοσούν από καρκίνο του μαστού. Η έγκαιρη διάγνωση από εξειδικευμένο μαστολόγο είναι κλειδί για τη θεραπεία της νόσου.

Η εξειδικευμένη ομάδα του Mastology Center, με επικεφαλής τον Χειρουργό Αναστάσιο Παπαδόπουλο, μπορεί να εντοπίσει έγκαιρα κάθε πάθηση του μαστού και να κατευθύνει σωστά την ίασή της. Ενημερωθείτε για τους τρόπους εξέτασης για πρόληψη.

 

 

eyerobotica

Καρκίνος του μαστού και κληρονομικότητα

Μόλις το 10% των καρκίνων του μαστού είναι κληρονομικό.

Ο καρκίνος του μαστού δεν μπορεί να χαρακτηριστεί κληρονομική νόσος, αφού στις εννέα από τις δέκα περιπτώσεις είναι τυχαίος. Εκτιμάται ότι η κληρονομικότητα ενοχοποιείται μόλις για το 10% των καρκίνων του μαστού. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό δεν πρέπει να υπάρχει εγρήγορση.

 

Ο αριθμός των συγγενών με καρκίνο του μαστού σε μια οικογένεια, ο βαθμός συγγένειας, η ηλικία διάγνωσης και η εμφάνιση της νόσου στον έναν ή και στους δύο μαστούς είναι καταλυτικοί παράγοντες όσον αφορά τον κίνδυνο της κληρονομικότητας.

 

Μεταλλαγμένα γονίδια

Στις περιπτώσεις που ο καρκίνος του μαστού έχει κληρονομική αιτία, συνήθως το άτομο έχει κληρονομήσει από τους γονείς του ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, που αυξάνει τις πιθανότητές του να νοσήσει. Κάθε άτομο έχει δύο γονίδια που λειτουργούν ως «φρένα» του καρκίνου. Πρόκειται για το BRCA 1 και το BRCA 2. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν κληροδοτούνται μεταλλαγμένες μορφές των γονιδίων αυτών. Αν και τα πιο γνωστά και σημαντικά μεταλλαγμένα γονίδια είναι αυτά τα δύο, σήμερα έχουν καταγραφεί περί τα 20 μεταλλαγμένα γονίδια που ενοχοποιούνται για την εκδήλωση της νόσου και η καταγραφή συνεχίζεται.

 

Η πρώτη ένδειξη για την ύπαρξη της μεταλλαγμένης μορφής είτε του ενός είτε του άλλου γονιδίου είναι το αν στην ίδια οικογένεια υπάρχουν δύο ή περισσότεροι συγγενείς πρώτου βαθμού που έχουν εμφανίσει καρκίνο του μαστού. Επίσης «καμπανάκι» πρέπει να χτυπήσει και η νεότερη ηλικία εμφάνισης του καρκίνου του μαστού, ενώ μία ακόμα ένδειξη είναι και ο καρκίνος των ωοθηκών σε συγγενή πρώτου βαθμού.

 

Πάντως το να υπάρχει στην οικογένεια άτομο με καρκίνο του μαστού, δεν σημαίνει ότι έχουν κληροδοτηθεί μεταλλαγμένα γονίδια, αφού υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που συγγενείς πρώτου βαθμού νόσησαν χωρίς την ύπαρξη μεταλλαγμένου γονιδίου.

 

Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ σημαντικό ο γιατρός να είναι ενήμερος για το οικογενειακό ιστορικό, ενώ είναι κρίσιμο το άτομο να γνωρίζει αν έχει μεταλλαγμένο γονίδιο, ώστε να μπορεί έγκαιρα να προφυλαχθεί. Η διαπίστωση της μετάλλαξης μπορεί να επιτευχθεί με έλεγχο του γενετικού υλικού.