Close icon
eyerobotica

Χειρουργική επέμβαση για τον Καρκίνο του Μαστού: Όλα όσα πρέπει να ξέρετε

Η χειρουργική επέμβαση για τον Καρκίνο του Μαστού,  είναι η πλέον συνήθης και αποτελεσματική λύση για τη θεραπεία της νόσου. Η επιλογή της χειρουργικής οδού που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων, όπως είναι το μέγεθος του όγκου, ο χαρακτήρας του καρκίνου (πολυεστιακός ή πολυκεντρικός), ο κίνδυνος εμφάνισης και δεύτερου καρκίνου εξαιτίας οικογενειακού ιστορικού, αλλά και η επιθυμία της ασθενούς.

Έτσι η χειρουργική επέμβαση για τον Καρκίνο του Μαστού μπορεί να συνίσταται:

-στην αφαίρεση ολόκληρου του μαστού (μαστεκτομή), κατά την οποία αφαιρείται όλος ο ιστός, ήτοι γαλακτοφόροι αδένες, λιπώδης ιστός, λοβοί, και τμήμα του δέρματος μαζί με τη θηλή και την πέριξ περιοχή, ή

-στην εκτομή του όγκου μαζί με ένα τμήμα του υγιούς ιστού που τον περιβάλλει (ογκεκτομή), η οποία εφαρμόζεται συνήθως σε μικρού μεγέθους όγκους, όταν ο όγκος δεν είναι κοντά στη θηλή και όταν είναι μίας μόνο εστίας.

Στις περιπτώσεις που ο όγκος είναι μεγάλος, διαπιστώνεται πολυεστιακότητα, ή όταν υπάρχει εισολκή θηλής, τότε η μαστεκτομή είναι μονόδρομος.

Μαστεκτομή και ογκεκτομή

Υπάρχουν διάφοροι τύποι μαστεκτομής:

-η ριζική τροποποιημένη μαστεκτομή, στην οποία γίνεται εκτομή και των λεμφαδένων της σύστοιχης μασχάλης,

-η μαστεκτομή με διατήρηση του δέρματος,

-η μαστεκτομή με διατήρηση της θηλής και

-η μαστεκτομή με αποεπιθηλιοποίηση του δέρματος του κάτω πόλου του μαστού. Οι περισσότερες μαστεκτομές συνοδεύονται από παράλληλες αποκαταστάσεις του μαστού.

Και οι ογκεκτομές όμως έχουν τις διαφοροποιήσεις τους. Υπάρχουν:

-οι απλές, όπου αφαιρείται ο όγκος μαζί με το τμήμα του υγιούς ιστού γύρω από αυτόν και

-οι μαμμοπλαστικές ή αλλιώς ογκοπλαστικές εκτομές, όπου μπορεί να αφαιρεθεί δέρμα ή να γίνει μείωση των μαστών, προκειμένου να πραγματοποιηθεί ασφαλής εκτομή του όγκου και ταυτόχρονη αναδιάταξη του μαστού για καλύτερη αισθητική εικόνα.

Λεμφαδένας φρουρός

Μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις στη Χειρουργική Ογκολογία αποτελεί τα τελευταία χρόνια η βιοψία του λεμφαδένα φρουρού. Κι αυτό γιατί αποτελεί μια λιγότερο επεμβατική τεχνική, που οδηγεί στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς και περιορίζει τη νοσηρότητα μιας εκτεταμένης επέμβασης.

Τα προηγούμενα χρόνια η συνήθης θεραπευτική διαχείριση των ογκολογικών ασθενειών γινόταν με την ολική χειρουργική εξαίρεση του όγκου, με πιο κλασική τεχνική σταδιοποίησης τον λεμφαδενικό καθαρισμό.  Πλέον η βιοψία του λεμφαδένα φρουρού χρησιμοποιείται όλο και συχνότερα ως τεχνική σταδιοποίησης. Αν ο λεμφαδένας φρουρός δεν έχει καρκινικά κύτταρα, αυτό σημαίνει συνήθως πως δεν έχουν και οι υπόλοιποι λεμφαδένες στη μασχάλη, άρα δεν είναι τις περισσότερες φορές απαραίτητη η αφαίρεσή τους.

 

eyerobotica

Η ίαση του καρκίνου του μαστού περνά από το χειρουργείο

Η ίαση του καρκίνου του μαστού περνά από το χειρουργείο. Στόχος της χειρουργικής επέμβασης είναι να αφαιρεθούν ο όγκος και οι παρακείμενοι ιστοί και να ελεγχθεί αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί.

Οι χειρουργικές επεμβάσεις όμως δεν είναι οι ίδιες με το παρελθόν. Ενώ στα τέλη του 19ου αιώνα καθιερώθηκαν οι ριζικές μαστεκτομές, με την πάροδο των ετών οι ριζικές επεμβάσεις έδωσαν τη θέση τους στις πιο συντηρητικές, αφού τα αποτελέσματα από τις τελευταίες ήταν πολύ ικανοποιητικά και η σωματική και ψυχολογική νοσηρότητα μειωνόταν μέσω αυτής της επιλογής.

Οι συνήθεις επεμβάσεις

Οι συνήθεις χειρουργικές επεμβάσεις για την θεραπεία του καρκίνου του μαστού είναι η ογκεκτομή και η μαστεκτομή.

Στην ογκεκτομή αφαιρείται ο όγκος και ένα μικρό τμήμα του παρακείμενου υγιούς ιστού. Η επέμβαση εφαρμόζεται κατά κύριο λόγο σε μικρού μεγέθους όγκους.

Στη μαστεκτομή αφαιρείται όλος ο ιστός του μαστού, από τους λοβούς, τους γαλακτοφόρους αδένες και τον λιπώδη ιστό μέχρι τη θηλή και την περιοχή γύρω από αυτή. Στις περιπτώσεις έγκαιρης ανίχνευσης του καρκίνου, μπορεί να αφαιρεθεί και να διατηρηθούν παράλληλα οι ιστοί του μαστού. Σήμερα οι συνηθέστερες επιλογές για τη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού είναι η ογκεκτομή, συνδυασμένη και με ακτινοθεραπεία, και η μερική μαστεκτομή.

Η μετεγχειρητική θεραπεία

Μετά την εγχείρηση που θα επιλεγεί, μπορεί να χρειαστεί μια σειρά θεραπειών, η οποία θα εξαρτηθεί από τα ευρήματα της ιστολογικής εξέτασης. Συνήθως η μετεγχειρητική θεραπεία περιλαμβάνει ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία και ορμονοθεραπεία.  Το είδος της θεραπείας μετά την εγχείρηση  εξαρτάται από τον τύπο καρκίνου, το στάδιο και τον βαθμό του, αλλά και από την ευαισθησία των καρκινικών κυττάρων στις ορμόνες.

Ειδικότερα, η ακτινοθεραπεία είναι συμπληρωματική των χειρουργικών επεμβάσεων, όπως η ογκεκτομή ή η μερική μαστεκτομή,  ενώ μπορεί να γίνει και μετά από ριζική μαστεκτομή, όταν συντρέχουν ειδικοί λόγοι. Κάποιες φορές χορηγείται και προεγχειρητικά, ώστε να μειώσει το μέγεθος ενός μεγάλου όγκου, προκειμένου να διευκολυνθεί το χειρουργείο.

Η χημειοθεραπεία  έχει ως στόχο να καταστρέψει κύτταρα που έχουν  ξεφύγει από τον αρχικό όγκο. Χορηγείται συνήθως ενδοφλεβίως σε κύκλους. Σε ορισμένες περιπτώσεις η χημειοθεραπεία γίνεται και προεγχειρητικά, για τους ίδιους λόγους με την ακτινοθεραπεία.

Η δε ορμονοθεραπεία μπορεί να γίνει μόνη ή σε συνδυασμό με μία από τις άλλες δύο και χορηγείται συνήθως από το στόμα.

 

 

 

 

 

eyerobotica

Καρκίνος του μαστού: Παράγοντες κινδύνου και συμπτώματα

Αν και ο καρκίνος του μαστού είναι μια πάθηση που δεν πρέπει να αφήνει αδιάφορη καμία γυναίκα, υπάρχουν παράγοντες κινδύνου που κάνουν κάποιες κατηγορίες γυναικών πιο ευπαθείς στην εμφάνιση της νόσου. Γνωρίζοντας μια γυναίκα τους παράγοντες κινδύνου μπορεί να είναι πιο ευαισθητοποιημένη κυρίως όσον αφορά τους τακτικούς ελέγχους του μαστού.

Σε κάθε περίπτωση, οι παράγοντες κινδύνου δεν προβλέπουν τον καρκίνο του μαστού, καθώς μπορεί μια γυναίκα να εκδηλώσει τη νόσο χωρίς να έχει κανέναν από τους παράγοντες αυτούς και κάποια άλλη να μην την εμφανίσει, παρόλο που συντρέχουν οι προϋποθέσεις.

6+1 παράγοντες κινδύνου

1.Ηλικία: Όσο μεγαλύτερη η ηλικία τόσο πιο αυξημένος ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού. Η πλειονότητα των περιπτώσεων αφορά τις ηλικίες άνω των 50 ετών.

2.Φύλο: Ο καρκίνος του μαστού είναι κυρίως γυναικεία υπόθεση, χωρίς να αποκλείεται όμως και στους άνδρες.

3.Οικογενειακό ιστορικό: Ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού είναι διπλάσιος για μια γυναίκα, όταν υπάρχει συγγενής πρώτου βαθμού που έχει νοσήσει από την ίδια ασθένεια.

4.Ιστορικό καρκίνου: Όταν μια γυναίκα έχει ήδη εμφανίσει καρκίνο μαστού, έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσει δεύτερο καρκίνο στον άλλο μαστό.

5.Γενετική: Κληρονομικές μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1 ή BRCA2 μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνες για τον καρκίνο του μαστού.

6.Παχυσαρκία:Η παχυσαρκία είναι συνήθης «ύποπτος» για την εμφάνιση καρκίνου του μαστού μετά την εμμηνόπαυση, αυξάνοντας τα επίπεδα των οιστρογόνων.

7.Έμμηνος ρύση: Αν η περίοδος ξεκινήσει σε πολύ μικρή ηλικία, ή αν η εμμηνόπαυση συμβεί πολύ καθυστερημένα, αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου.

 

7+1 «καμπανάκια»

Καρκίνος του μαστού: Παράγοντες κινδύνου και συμπτώματα. Ποια είναι τα 7+1 «καμπανάκια» που κάθε γυναίκα πρέπει να έχει στο μυαλό της; Πέραν των παραγόντων κινδύνου, που κάθε γυναίκα πρέπει να έχει πάντα υπ ‘όψιν της, μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνεται και στα προειδοποιητικά σημάδια, που αποτελούν «καμπανάκια».

1.Αλλαγές στο στήθος: Οποιαδήποτε αλλαγή στο μέγεθος, το σχήμα, την υφή ή το χρώμα του στήθους πρέπει να μας θορυβήσει.

2.Εκκρίσεις της θηλής: Οι εκκρίσεις της θηλής αναφέρονται συχνά ως σύμπτωμα καρκίνου του μαστού.

3.Πόνος στο στήθος: Ο πόνος ή η ανεξήγητη ευαισθησία στο στήθος πρέπει να μας στείλουν στον γιατρό.

4.Απόσυρση θηλής: Θηλές που στρέφονται προς τα μέσα είναι λόγος ανησυχίας.

5.Θέρμη στο στήθος: Η αίσθηση ζεστασιάς στο στήθος είναι σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά.

6.Μη φυσιολογική αιμορραγία: Η αιμορραγία από τη θηλή μπορεί να είναι «καμπανάκι» για τον καρκίνο του μαστού.

7.Ανεξήγητη απώλεια βάρους: Η απότομη και χωρίς λόγο απώλεια κιλών θεωρείται ένα από τα πρώτα σημάδια του καρκίνου του μαστού.

8.Κόπωση: Όταν η κόπωση επιμένει, ακόμα και μετά από περιόδους ξεκούρασης, καλό είναι να συμβουλευόμαστε τον γιατρό μας.

eyerobotica

5 συμβουλές για την καλή υγεία του στήθους σας

Δεν υπάρχει καλύτερη θεραπεία από την πρόληψη. Η γνωστή αυτή ρήση βρίσκει την απόλυτη επιβεβαίωσή της στην περίπτωση του στήθους, η υγεία του οποίου απαιτεί τη φροντίδα και την προσοχή μας, χωρίς εκπτώσεις και καθυστερήσεις. Παρακάτω θα βρείτε 5 συμβουλές για την καλή υγεία του στήθους σας.

Πρόληψη για καλή υγεία του στήθους 

1. Αυτοεξέταση: Πολύ σημαντικό είναι να γνωρίζουμε το στήθος μας, ώστε, όταν κάτι αλλάζει σε αυτό, να μπορούμε να το αντιληφθούμε. Με αυτό το σκεπτικό η αυτοεξέταση είναι απαραίτητη για να έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα και να προλαβαίνουμε τα χειρότερα

2.Τακτική επίσκεψη στον γιατρό: Ο γυναικολόγος πρέπει να μπαίνει στη ζωή μας από νεαρή ηλικία, ώστε να γνωρίζει το ιστορικό μας, να ελέγχει τακτικά τον μαστό μας, αλλά και να συζητά μαζί μας τις όποιες ανησυχίες μας.

3.Μαστογραφία και υπέρηχος: Οι τακτικές εξετάσεις του στήθους πρέπει να μπουν στη ζωή μας ειδικά μετά την ηλικία των 40 ετών. Η μαστογραφία και ο υπέρηχος είναι οι δύο τρόποι που θα μας βοηθήσουν να γνωρίζουμε με κάθε λεπτομέρεια την κατάσταση του στήθους μας, ώστε, αν χρειαστεί, να δράσουμε άμεσα. Μάλιστα οι τακτικές αυτές εξετάσεις μειώνουν τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του μαστού, αφού συμβάλλουν καταλυτικά στην έγκαιρη διάγνωσή του.

4.Διατήρηση βάρους: Η παχυσαρκία είναι παράγοντας κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού, ενώ επίσης το υπερβολικό λίπος οδηγεί σε χαλάρωση του στήθους. Γι’ αυτό και είναι καλό να διατηρούμε τα κιλά μας σε ένα φυσιολογικό επίπεδο.

5.Διατροφή και συστηματική άσκηση: Προς αυτή την κατεύθυνση θα οδηγήσουν μια ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε φρούτα και λαχανικά και φτωχή σε λίπη, αλλά και η συστηματική άσκηση. Πέραν της διατήρησης του βάρους, μια υγιής διατροφή, αλλά και ένα τακτικό πρόγραμμα γυμναστικής, συμβάλλουν στην εξασφάλιση της υγείας του οργανισμού μας και κατά συνέπεια και του στήθους μας.

Και να μην ξεχνάτε! Η συστηματική φροντίδα και η καλή υγεία του στήθους, μπορεί να οδηγήσει σε μια έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού, που με τη σειρά της μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια.

eyerobotica

Επασβεστώσεις μαστού: Τι πρέπει να γνωρίζετε

Εντοπίζονται ως τυχαία ευρήματα στη μαστογραφία και η ασθενής δεν καταλαβαίνει την ύπαρξή τους, καθώς δεν προκαλούν πόνο. Ο λόγος για τις επασβεστώσεις μαστού (αποτιτανώσεις), εναποθέσεις αλάτων ασβεστίου στον μαστό, που μοιάζουν με μικρά στίγματα και μπορούν να βρεθούν σε οποιοδήποτε σημείο του μαστού. Πρόκειται συνήθως για καλοήθεις καταστάσεις, σε κάποιες περιπτώσεις όμως μπορεί να υποκρύπτουν κακοήθεια ή να είναι σημάδι αρχόμενου καρκίνου.

Οι επασβεστώσεις μαστού δεν σχετίζονται με την πρόσληψη ασβεστίου από τις τροφές, αλλά εμφανίζονται συνήθως καθώς ο ιστός του μαστού γερνά. Μπορεί επίσης να είναι συνέπεια μιας φλεγμονής ή ενός τραύματος, ενώ μπορεί να δημιουργηθούν μέσα σε ένα ινοαδένωμα ή σε μία κύστη.

Τις περισσότερες φορές η ακτινολογική τους εικόνα μπορεί με ασφάλεια να δείξει αν είναι καλοήθεις, όμως είναι σημαντικό ο γιατρός να διερευνήσει την κάθε περίπτωση ξεχωριστά, εφόσον έχει αμφιβολία για την καλοήθη τους φύση και να προχωρήσει σε περαιτέρω εξετάσεις και βιοψίες, ώστε να εξακριβώσει την κατάσταση.

επασβεστώσεις μαστού: κατηγορίες και πιθανότητες

Τρεις είναι οι κατηγορίες των επασβεστώσεων:

1.Οι καλοήθεις, οι οποίες δεν χρειάζονται κάποια ιδιαίτερη αντιμετώπιση. Μπορεί βέβαια οι καλοήθεις επασβεστώσεις να μην μεταλλάσσονται και να μην αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, υπάρχει όμως η πιθανότητα να συνυπάρχουν στην περιοχή όπου βρίσκονται με έναν καρκίνο και να μας ξεγελάσουν.

2.Οι πιθανόν καλοήθεις, όπου υπάρχει πιθανότητα 2% για κακοήθεια. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει οι επασβεστώσεις να παρακολουθούνται με μαστογραφία κάθε έξι μήνες για έναν χρόνο.

3.Τέλος υπάρχει η κατηγορία των ύποπτων για κακοήθεια, όπου η πιθανότητα να αποτελούν σημάδι πρώιμου καρκίνου του μαστού είναι μεγαλύτερη του 50%. Ύποπτες για κακοήθεια είναι οι επασβεστώσεις που δεν έχουν καθορισμένο σχήμα ή μορφή, οι αδρές, με ανώμαλο σχήμα και μέγεθος μεγαλύτερου των 0,5 χιλιοστών, οι λεπτές με διαφορετικό σχήμα και μέγεθος και οι γραμμοειδείς διακλαδιζόμενες. Στις περιπτώσεις υποψίας κακοήθειας είναι επιτακτική η βιοψία.

Σε όποια κατηγορία κι αν ανήκουν οι επασβεστώσεις, για να εντοπιστούν είναι αναγκαίος ο τακτικός έλεγχος του μαστού, τον οποίο οι γυναίκες δεν πρέπει να αμελούν.

 

eyerobotica

Κλειδί στη διάγνωση του Καρκίνου η βιοψία του λεμφαδένα φρουρού

Μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις στη Χειρουργική Ογκολογία και την Πυρηνική Ιατρική αποτελεί τα τελευταία χρόνια η βιοψία του λεμφαδένα φρουρού. Κι αυτό γιατί αποτελεί μια λιγότερο επεμβατική τεχνική, που οδηγεί στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς, περιορίζει τη νοσηρότητα μιας εκτεταμένης επέμβασης και βοηθά τον χειρουργό στο να καθορίσει ευκολότερα το χειρουργικό του πλάνο.

Μάλιστα, η διεγχειρητική βιοψία λεμφαδένα φρουρού (ταχεία βιοψία) θεωρείται μια ιδιαίτερα αξιόπιστη μέθοδος διάγνωσης, η διαγνωστική ακρίβεια της οποίας κυμαίνεται από 94% έως 98%. Η υπόθεση του λεμφαδένα φρουρού περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1977 στο καρκίνωμα του πέους και αργότερα μελετήθηκε σε ασθενείς με μελάνωμα.

Τι είναι ο λεμφαδένας φρουρός;

Τι είναι όμως ο λεμφαδένας φρουρός; Πρόκειται για τον πρώτο λεμφαδένα-φίλτρο της λέμφου, που έρχεται από τον αρχικό όγκο, αυτόν όπου οδηγούνται καρκινικά κύτταρα, αν φύγουν από τον όγκο, προτού ξεκινήσουν τη διασπορά τους.

Η θεωρία του λεμφαδένα φρουρού βασίζεται στην παραδοχή ότι ο πρώτος λεμφαδένας που δέχεται τη λεμφαγγειακή παροχέτευση ενός όγκου αποτελεί και τον πρώτο σταθμό λεμφογενούς διασποράς της νόσου. Έτσι, αν δεν εντοπιστεί μεταστατική νόσος στον λεμφαδένα φρουρό, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μεταστάσεις σε όλο το λεμφικό δίκτυο της περιοχής.

Συν και πλην της βιοψίας του λεμφαδένα φρουρού

Στα θετικά της βιοψίας του λεμφαδένα φρουρού περιλαμβάνονται τα ακόλουθα:

1. Οι πολύ πιο περιορισμένες άμεσες και απώτερες επιπλοκές (μετεγχειρητική λεμφόρροια, λεμφοίδημα, κτλ).

2. Η μικρή διάρκεια του χειρουργείου.

3. Η περιορισμένη νοσηρότητα, χάρη στον μειωμένο χρόνο του χειρουργείου.

4. Αρνητικό είναι το ότι για τη βιοψία του λεμφαδένα φρουρού πρέπει να υπάρχει οργανωμένο τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής με εξειδικευμένο εξοπλισμό.

Το πριν και το τώρα

Σε προγενέστερα χρόνια η συνήθης θεραπευτική διαχείριση των ογκολογικών ασθενειών γινόταν με την ολική χειρουργική εξαίρεση του όγκου, ενώ η πιο κλασική τεχνική σταδιοποίησης ήταν ο λεμφαδενικός καθαρισμός.

Πλέον η βιοψία του λεμφαδένα φρουρού χρησιμοποιείται όλο και συχνότερα ως τεχνική σταδιοποίησης για διάφορες κακοήθειες, ενώ εφαρμόζεται κατά κύριο λόγο σε ασθενείς με πρώιμο καρκίνο μαστού και μελάνωμα. Μάλιστα, τελευταία έχει βρει πεδίο εφαρμογής και σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, αλλά και σε γυναικολογικούς όγκους. Είναι ενδεικτικό πως μεγάλα ιατρικά κέντρα έχουν καταργήσει τον λεμφαδενικό καθαρισμό, όταν διαπιστώνουν ότι ο λεμφαδένας φρουρός είναι αρνητικός για μεταστάσεις.

Η τεχνική της χαρτογράφησης του φρουρού λεμφαδένα είναι ένα σημαντικό εργαλείο για τους γιατρούς στην προσπάθειά τους να σταδιοποιήσουν με ακριβέστερο τρόπο τον καρκίνο και να προγραμματίσουν την έκταση της εγχείρισης. Δύο είναι οι μέθοδοι για την τεχνική της χαρτογράφησης: η μπλε χρωστική και η ραδιενεργός. Σήμερα χρησιμοποιείται ο μικτός συνδυασμός, ώστε να μειωθούν τα ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα.

 

 

eyerobotica

Φυλλοειδείς όγκοι: Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τη σπάνια αυτή πάθηση του μαστού

Μια ξεχωριστή και σχετικά σπάνια κατηγορία είναι οι φυλλοειδείς όγκοι του μαστού, που έχουν σκληρή σύσταση και αναπτύσσονται όσο ο μαστός μεγαλώνει ηλικιακά. Οι φυλλοειδείς όγκοι μπορούν συνήθως να ψηλαφηθούν, χωρίς όμως τις περισσότερες φορές να είναι επώδυνοι. Σε ένα ποσοστό 60% με 80% είναι καλοήθεις, υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο κακοήθειας και σε αυτή την περίπτωση  ονομάζονται φυλλοειδή κυστεοσαρκώματα.

Οι κακοήθεις φυλλοειδείς όγκοι διαφέρουν από τους περισσότερους άλλους καρκίνους του μαστού, καθώς έχουν ομαλά όρια στην απεικόνιση. Οι μεταστάσεις τους είναι κυρίως αιματογενείς, ενώ συνήθως υποτροπιάζουν τοπικά.

Πάντως, εκτός από τις κατηγορίες των καλοηθών και των κακοηθών, με βάση την εικόνα των κυττάρων στο μικροσκόπιο, υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία. Η οριακή, όπου οι φυλλοειδείς όγκοι «ακροβατούν» μεταξύ καλοήθειας και κακοήθειας.

Οι φυλλοειδείς όγκοι μπορούν να αναπτυχθούν είτε πολύ γρήγορα είτε σταδιακά και συνήθως αφορούν γυναίκες μεταξύ 40 και 50 ετών, λίγο πριν την εμμηνόπαυση, χωρίς να αποκλείονται και οι μικρότερες ηλικίες.

Φυλλοειδείς όγκοι ή ινοαδένωματα;

Επειδή απεικονιστικά θυμίζουν ινοαδενώματα, είναι πολύ σημαντικό να διευκρινισθεί από την πρώτη στιγμή περί τίνος πρόκειται. Αυτό γίνεται με βιοψία, ώστε ο γιατρός να καταλήξει με σιγουριά αν πρόκειται για ινοαδένωμα ή φυλλοειδή όγκο.

Οι όγκοι αυτοί πρέπει να αφαιρούνται πάντα, καθώς είναι ετερογενείς εσωτερικά, ενώ υπάρχει η πιθανότητα να μετεξελιχθούν σε κακοήθεις. Είναι ενδεικτικό ότι υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί να υποτροπιάσουν, εμφανίζοντας πιο κακοήθη μορφή από ότι αρχικά. Συγκεκριμένα, μπορεί ένας καλοήθης φυλλοειδής όγκος να υποτροπιάσει σε ενδιάμεσου τύπου (οριακή κατηγορία) και αυτός να υποτροπιάσει σε κακοήθη. Γι’ αυτό και οι γυναίκες με φυλλοειδείς όγκους πρέπει να εξετάζονται συχνά, αφού ακόμα και μετά την αφαίρεσή τους μπορεί να υπάρξει υποτροπή. Οι φυλλοειδείς όγκοι χρειάζονται πολύ μεγαλύτερα όρια εκτομής και συχνά απαιτούν μαστεκτομή. Είναι δε ευαίσθητοι στην ακτινοβολία, ενώ δεν ανταποκρίνονται στη χημειοθεραπεία.

Αντιμετώπιση

Το σημαντικότερο είναι να αποκλείσουμε την ύπαρξη κακοήθειας και αυτό επιτυγχάνεται με διαφόρων ειδών βιοψίες (βιοψία δια βελόνης, βιοψία δια ιστού).

Ο ειδικευμένος χειρουργός είναι αυτός που θα αποφασίσει τι είναι καλύτερο για την κάθε περίπτωση.

eyerobotica

Βιοψία Μαστού: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε

Κατά τη διάρκεια της ζωής μιας γυναίκας μπορεί να προκύψουν πολλές αλλαγές στον μαστό της. Όταν μία από αυτές τις αλλαγές θεωρηθεί έστω και ελάχιστα ύποπτη για κακοήθεια, έπειτα από τους συνήθεις μαστολογικούς ελέγχους, η βιοψία μαστού είναι ο καλύτερος τρόπος για να διαμορφωθεί μια ξεκάθαρη εικόνα. Το πιο συχνό είδος βιοψίας μαστού είναι αυτή με την τέμνουσα ή λεπτή βελόνα που πραγματοποιείται με υπερηχογραφική καθοδήγηση.

Βιοψία Μαστού

Τι είναι όμως ακριβώς η βιοψία μαστού; Πρόκειται για μια διαδικασία κατά τη διάρκεια της οποίας ένα δείγμα ιστού  ή ένας αριθμός κυττάρων αφαιρείται από τον μαστό με την ειδική βελόνα βιοψίας, ώστε στη συνέχεια να εξεταστεί ενδελεχώς στο μικροσκόπιο.

Στη διαδικασία αυτή, η οποία γίνεται με τοπική αναισθησία, χρησιμοποιείται μηχάνημα υπερήχων, προκειμένου να αναγνωριστεί η περιοχή του μαστού που θα χρειαστεί διερεύνηση και να καθοδηγηθεί η βελόνα βιοψίας στα σωστά σημεία. Η βελόνα εκσφενδονίζεται από ένα ειδικό πιστόλι για 1,5- 2,5 εκατοστά. Η διαδικασία διαρκεί περί τα 10 λεπτά, δεν είναι επώδυνη και δεν απαιτεί εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Γιατί βιοψία μαστού;

Τι προσφέρει όμως η βιοψία μαστού στην περίπτωση που υπάρχει έστω η ελάχιστη υποψία για κακοήθεια;

1.Σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι η αλλαγή στον μαστό είναι καλοήθεια, η βιοψία μαστού μπορεί να απαλλάξει τη γυναίκα από μια αναίτια χειρουργική επέμβαση, τη γενική νάρκωση και μία χειρουργική ουλή. Άλλωστε, γυναίκες με ινοκυστική μαστοπάθεια εμφανίζουν πολλές φορές στη ζωή τους καλοήθη ογκίδια στους μαστούς.

2.Σε περίπτωση κακοήθειας, υπάρχει άμεση ενεργοποίηση του γιατρού, ώστε αυτή να αντιμετωπισθεί με χειρουργική επέμβαση ή την ενδεδειγμένη θεραπεία.

3.Η βιοψία μαστού δίνει τη δυνατότητα στη γυναίκα να προετοιμαστεί εγκαίρως για όλα τα ενδεχόμενα. Άλλωστε είναι ιδιαίτερα ψυχοφθόρο να υποβάλλεται μια γυναίκα σε γενική αναισθησία χωρίς να γνωρίζει αν έχει καρκίνο ή όχι.

Να σημειωθεί ότι αυτός ο τύπος βιοψίας μαστού έχει αντικαταστήσει εδώ και πάνω από μία δεκαετία την ανοικτή βιοψία μαστού, η οποία πραγματοποιείται στο χειρουργείο υπό τοπική ή γενική αναισθησία.

eyerobotica

Οκτώβριος: Ενημερωθείτε για τον Καρκίνο του Μαστού και προλάβετε

«Οκτώβριος: Ενημερωθείτε για τον Καρκίνο του Μαστού και προλάβετε.» Με την φράση αυτή ως κίνητρο και με την πεποίθηση πως «Ο Καρκίνος του Μαστού είναι ιάσιμος, αρκεί να διαγνωστεί έγκαιρα», η ιατρική ομάδα του Mastology Center, δράττεται της ευκαιρίας για να σας ενημερώσει σχετικά με την πρόληψη και τους τρόπους έγκαιρης διάγνωσης της νόσου.

Οκτώβριος: Ενημερωθείτε για τον Καρκίνο του Μαστού και προλάβετε

Ως μήνας ευαισθητοποίησης, αφύπνισης και πρόληψης του Καρκίνου του Μαστού έχει καθιερωθεί ο Οκτώβριος και οι γυναίκες έχουν την ευκαιρία να ρωτήσουν, να ενημερωθούν και να προλάβουν. Άλλωστε, η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές. Είναι ενδεικτικό πως τα 2/3 των γυναικών με καρκίνο του μαστού ζουν σήμερα πάνω από 20 χρόνια και σε αυτό συμβάλει σε μεγάλο βαθμό η πρόληψη, πέραν της βελτίωσης των θεραπειών.

Πριν από 15 χρόνια η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία ξεκίνησε στη χώρα μας εκστρατεία για τον Καρκίνο του Μαστού και αφιέρωσε όλο τον Οκτώβριο στις δράσεις της, με σημαντική απήχηση στον γυναικείο πληθυσμό μέχρι και σήμερα.

Ο Καρκίνος του Μαστού σε αριθμούς

Στην Ελλάδα κάθε χρόνο εντοπίζονται περί τα 6.000 νέα περιστατικά. Δυστυχώς τα στοιχεία στη χώρα μας δείχνουν υστέρηση στο επίπεδο της πρόληψης, καθώς μόνο στο 5% των περιπτώσεων έχουμε διάγνωση σε πρώιμο στάδιο. Πάντως, η θνησιμότητα από τη νόσο στην Ελλάδα έχει μειωθεί την τελευταία δεκαετία από 5-6%.

Στην Ευρώπη περί το μισό εκατομμύριο γυναίκες εμφανίζουν τη νόσο και περίπου 140.000 χάνουν εξαιτίας της τη ζωή τους, ενώ στις ΗΠΑ πάνω από 2.000.000 γυναίκες ζουν σήμερα με καρκίνο του μαστού.

Μαστογραφία-υπερηχογράφημα, ο ιδανικός συνδυασμός

Η μαστογραφία θεωρείται η πιο ενδεδειγμένη μέθοδος εξέτασης για τον εντοπισμό της νόσου. Μια γυναίκα πρέπει να ξεκινά την εξέταση αυτού του είδους από την ηλικία των 40 ετών, στην περίπτωση που δεν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό. Εφόσον υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, οι προληπτικοί έλεγχοι πρέπει να ξεκινούν νωρίτερα.

Μεταξύ 40-49 ετών η μαστογραφία θα πρέπει να γίνεται κάθε ένα με δύο χρόνια, ενώ από τα 50 έτη και πάνω ο επανέλεγχος πρέπει να γίνεται τακτικότερα, ανά ένα έτος. Στις μικρότερες ηλικίες προκρίνεται η αυτοεξέταση με ψηλάφηση, αλλά και η κλινική εξέταση.

Είναι γεγονός πως η μαστογραφία δεν ανακαλύπτει πάντα τον καρκίνο, γι’ αυτό και ο συνδυασμός της με το υπερηχογράφημα θεωρείται ιδανικός. Ειδικά στις περιπτώσεις που ο μαστός είναι πυκνός ή έχει ψηλαφηθεί κάποιο εύρημα ενώ η μαστογραφία είναι αρνητική, θα πρέπει να γίνεται οπωσδήποτε υπερηχογράφημα.

eyerobotica

3+1 παθήσεις του μαστού που δεν είναι καρκίνος

«Πιάνω κάτι στο στήθος μου. Είναι καρκίνος;». Η πλειονότητα των γυναικών έχει βρεθεί αντιμέτωπη με αυτό το ερώτημα κάποια στιγμή στη ζωή της. Μπορεί ο καρκίνος του μαστού να είναι ο πρώτος που περνά από το μυαλό μιας γυναίκας όταν διαπιστώνει κάποια αλλαγή στο στήθος της, τα στοιχεία όμως δείχνουν πως πάνω από το 80% των ογκιδίων του μαστού είναι καλοήθη.  3+1 παθήσεις του μαστού που δεν είναι καρκίνος είναι οι κύστες, τα ινοαδενώματα, η μαστίτιδα και η ινοκυστική νόσος.

3+1 παθήσεις του μαστού που δεν είναι καρκίνος

Ο πιο συνήθης καλοήθης όγκος του μαστού είναι τα ιναδενώματα, που παρατηρούνται κυρίως σε νεαρές γυναίκες και τα οποία αποτελούνται από ινώδη και αδενικό ιστό. Τα μικρά ιναδενώματα, που δεν προκαλούν συμπτώματα και δεν μεγαλώνουν κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης τους, δεν χρειάζεται να αφαιρούνται χειρουργικά. Αντίθετα, τα μεγάλα, που προκαλούν πόνο στον μαστό και αυξάνονται σε μέγεθος ή που η βιοψία δείχνει ανησυχητικά στοιχεία, πρέπει να αφαιρούνται.

Οι κύστες είναι μία ακόμη συνήθης, καλοήθης πάθηση του μαστού. Πρόκειται για εντοπισμένα ογκίδια, τα οποία όμως περιέχουν κάποια μορφή υγρού, χωρίς να είναι συμπαγή. Οι απλές αντιμετωπίζονται -όταν είναι μεγάλες και προκαλούν πόνο- με απλή παρακέντηση και αναρρόφηση του υγρού.

Η ινοκυστική νόσος είναι επίσης μια πάθηση του μαστού που μπορεί να προβληματίσει μια γυναίκα, αλλά δεν είναι καρκίνος. Πρόκειται ουσιαστικά για μια σειρά μεταβολών και αλλοιώσεων που υφίσταται ο γυναικείος μαστός κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου. Οι ινοκυστικές αλλοιώσεις συμβαίνουν σε όλες τις γυναίκες, αλλά αποκτούν ιδιαίτερη κλινική σημασία όταν καταλήγουν να δημιουργούν προβλήματα και συμπτώματα, όπως πόνο στον μαστό, κύστες και ογκίδια. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των συμπτωμάτων συνήθως υποχωρεί στον επόμενο κύκλο της γυναίκας. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι απαραίτητη η ειδική θεραπεία και ο πόνος, που οφείλεται στο ορμονικό πρήξιμο, περνά, όταν αυτό υποχωρήσει.

Μια άλλη καλοήθης πάθηση του μαστού που κάνει την παρουσία της με πόνο είναι η μαστίτιδα, που συνήθως εμφανίζεται τις πρώτες εβδομάδες της γαλουχίας και προκαλείται από την είσοδο μικροοργανισμών μέσα από μικροτραυματισμούς της θηλής. Πρόκειται για φλεγμονή του μαστού που αν παραμεληθεί, μπορεί να οδηγήσει σε σχηματισμό αποστήματος, το οποίο, για να αντιμετωπιστεί, χρειάζεται χειρουργική παροχέτευση.

Σε κάθε περίπτωση αν στην αυτοψηλάφιση ή στην παρατήρηση του μαστού μια γυναίκα εντοπίσει κάτι που την ανησυχεί, δεν πρέπει να υπερβάλει, αλλά να συμβουλευτεί άμεσα τον γιατρό της.